سید حسین رونقی ملکی فعال حقوق بشر، وبلاگ نویس، زندانی سیاسی و مسئول کمیته مبارزه با سانسور در ایران “ایران پروکسی” است و هم چنین دارای سابقه بازداشت و زندان می‌باشد.

حسین رونقی با نام مستعار بابک خرمدین در ایران به وبلاگ نویسی می‌پرداخت، وی همچنین در زمینه برنامه‌نویسی و ساخت وبلاگ و عبور از فیلترینگ تخصص داشته و در زمینه مبارزه با سانسور در فضای سایبری ایران تلاش‌های گسترده‌ای انجام داده است. این فعال حقوق بشر آذری زبان، زاده شهر ملکان در آذربایجان شرقی و دانشجوی رشته نرم افزار کامپیوتر دانشگاه آزاد اراک است.

وی از اعضای کمپین انتخاباتی مهدی کروبی در سال ۸۸ بود.

این فعال حقوق بشر و وبلاگ نویس دربند که در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی پیر عباسی به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شده در شرایطی دست به اعتصاب غذا زده است که به گفته ی پزشکان به دلیل شرایط حاد بیماری کلیوی اش، این عمل وی را با خطر از دست دادن کامل سلامتی اش و مرگ مواجه خواهد کرد.

این زندانی سیاسی از بیماری کلیوی رنج می برد و به گفته‌ی پزشکان و متخصصان، هر چه سریعتر باید تحت عمل جراحی و درمان قرار گیرد.

وی پیش از این ۵ بار تحت عمل جراحی قرار گرفته اما به دلیل مخالفت اطلاعات سپاه با مرخصی درمانی وی در دوران نقاهت پس از عمل به زندان برگردانده شده است.

خانواده ی سیدحسین رونقی پیش از این از نهادهای حقوق بشری و بین المللی برای نجات جان فرزندشان درخواست کمک کرده بودند و پدر وی در نامه های مختلف خطاب به مسئولان قضایی عنوان کرده بود که ماموران اطلاعات سپاه گفته بودند پسرت را می کشیم و نمی گذاریم از زندان بیرون بیاید و امروز آقایان به گفته هایشان عمل می کنند.

متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

شیونم را بشنوید ای از قفس آزادها
بوی غربت می دهند این آخرین فریادها
من به خود می پیچم اینجا و در آن سو جغدها
جشن می گیرند در کنج خراب آبادها
له شدن در زیر پای آهوان آسان تر است
از چنین پرپر شدن در رهگذار بادها

بیش ازهشتصد و نود روز پیش زندان اوین گامهای استوار روح بزرگی را به خود دید که در قالب جوانی تنومند در سلامت کامل جسمی، استوار آمده بود تا تاوان بدهد:

حسین رونقی ملکی
وبلاگ نویس،فعال حقوق بشرو مسئول کمیته مبارزه با سانسور در ایران
تاوان روشن کردن چراغ آگاهی برای مبارزه با ظلمت جهل، بی هراس از کوتاه شدن سالهای عمر و از دست دادن طلوع خورشید روزهای پر شور جوانی. هرگز نه در انتظار پاداشی بود و نه جویای نام.

تنها به همین جرم بود که در آذر ماه سال ۸۸ بازداشت شد. او را به بند کشیدند تا صدایش خاموش شود. امروز حسین عزیز که به تحمل ۱۵ سال زندان از سوی بی عدالتخانه دستگاه قضایی جمهوری اسلامی محکوم شده در اثر شکنجه های جسمی و روحی در بازداشتگاه سپاه، یک کلیه اش را از دست داده و در شرایطی که وضعیت جسمی او بسیار وخیم است، عامدانه او را از داشتن حقوق اولیه انسانی و دسترسی به امکانات اولیه پزشکی و معالجه محروم کرده اند.

اینک ما به عنوان جمعی از فعالین مدنی و سیاسی، ضمن محکومیت فشارهای روز افزون بر حسین رونقی ملکی و خانواده وی و نیز جلوگیری عامدانه از درمان و مرخصی استعلاجی برای این زندانی بیمار، از همه ایرانیان، سازمانهای بین المللی و نیز مقامات دولتی سایر کشورها میخواهیم تا همصدا با ما، ضمن اعتراض شدید به نقض حقوق این وبلاگ نویس زندانی، فریاد رسای او در جامعه جهانی شوند. اگر چه قویا معتقدیم که حسین رونقی ملکی کاملا بی گناه بوده و باید آزاد شود، لیکن در شرایط فعلی خواستار اعطای مرخصی فوری تا معالجه کامل و نجات جانش هستیم و به ویژه رهبر جمهوری اسلامی و نهاد نظامی امنیتی تحت نظارت وی یعنی سپاه را مسوول مستقیم جان حسین می دانیم.

اسامی امضا کنندگان به ترتیب الفبا:
ابراهیم مهتری – ابوالفضل طاهری – احد باقردای – احسان بابایی – احسان بداغی – احسان پورنگ – احسان حقگو – احسان حکمتیان – احسان شفقت – احسان غلامی – احسان منصوری – احسان مهرابی – احمد امیری – احمد باطبی – احمد بهارلو – احمد رضا محمودی – احمد رهبر – احمد رضا ازلی- احمد نورمحمّدی – احمد یاری – آذر ایراندوست – اراز تبریزلی – ارژنگ علی پور بیجارکنی – ارسلان کهنمویی پور – ارشین طبیعی – ارمغان جزایری – ارمغان هوشمند – اسماعیل جلیل وند – اسمائیل سلمانی – اشرف حاجیلویی – اشکان منفرد – اشکان میرابی – اشکان یزدچی – اشکان یوسفی – اصغر رضایی- اصغر سرپا – اصغر نجفی – اطیعه بیات – اعظم امین – افسانه زاهد – افشین مهرآسا – افشین اعرابی(عضو مرکز بین المللی حقوق بشر در کانادا) – اکبر ابراهیمی – اکبر عطری – اکبرزینعالی – اکرم طهماسبی – اکرم فیروزی – اکرم نقابی – البرز ایرانی – الهام شمس – الوان علیپور – الوین لهراسبی – ام البنین ابراهیمی – امید جوادیان – امید دهدارزاده – امید کاشفی – امیر اصل – امیر بهنام – امیر تاریزاده – امیر حسین بی ریا – امیر حسین نوبری – امیر حشمتی – امیر رشیدی – امیر نورافکن – امین اشوری – امین رضایی – امید پورمحمدعلی – امید دهدارزاده – امید رسولی مجد – امید شریفی نوید – امیر ابراهیمی – امیر حسین مهدیران – امیر خواجه علیا – امیر رشیدی – امیر رضائی – امیر فیض – امیر قاسمی – امیر معماریان – امیرابراهیمی – امیرمحسن محمدی – امین ریاحی – اولدوز جعفری – ایران آزاده – ایراندخت وطن دوست – ایرانیش تی وی – ایرج سیرن – ایلیا گرین – ایما صدر – ایمان مجیدی – ایراندخت شادابی – ایرج سیرن – ایمان آذریان بروجنی – آتوسا میرحسینی – آذر ایرانی – آذر کریمی- آذر مهلوجیان – آذر یغمایی – آرتا پارسیان – آرتمیس ورزنده – آرتین عباسی – آرش اعلم – آرش ایرانی – آرش آزادمقدّم – آرش روستایی – آرش زارع – آرش کیا – آرش مهدوی – آرمان سیگارچی – آرمان صداقت – آرنوش ازرحیمی – آریو آرین – آریو برزن ایرانی – آریوبرزن قنواتی – آزاد صلوتی – آزاد مرادیان؛ فعال حقوق بشر در لوس آنجلس امریکا – آزاده ایرانی؛عضو کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی – آزاده بهشتی – آزاده شفیعی – آزاده صنعتی – آزیتا شخویی – آزیتا ملک – آزیتا مهاجرسلطانی – آزین ایزدی فر – آسیه امینی – آلما سپهر – آنّا نعیمی – آناهید تونسند – آنیتا مرادی – آیدا سعادت – آیشا اسماعیل – آینده آزاد- بابک اجلالی – بابک بازرگان – بابک پارسا – بابک خرمدین – بابک سلیمانی – بابک داد – باران کبیری – باربارا نظیری – باربد سیاوشی – بالی صداقت – بسلامتی ایرانی‌ – بشیر احسانی – بلال مرادویسی – بنفشه رنجی – بهار علی نیا – بهار مشتاق – بهاره منفرد – بهداد بردبار – بهرام شجاعی – بهروز جاوید تهرانی – بهروز کریمی زاده – بهزاد طالبی – بهزاد مهاجر سلطانی – بهزاد مهرانی – بهشتین دادفر – بهمن احمدی – بهمن فر – بهمن مرادین پی – بهناز مهرانی – بهنام الماسیان – بهنام آمی – بهنام موسیوند – بهنام میرسپاسی – بهی منصور – بورگان نظامی نرج‌آباد – بیان صفائی – بیتا سروی – بیژن پاسبان حضرت – بیژن یوسفی – بیتا آزاد-پ.نادرپور – پدرام رضا زاده – پرتو بیژنی – پرستو آرامش – پروین محمدی – پری سیما نیلسون – پریا مبارز – پریناز صالح خو – پری الا – پری پوریا – پری جلالی – پری ضلی – پری کریمی نیا – پری نعمانی – پریسا خسروی – پریسا کاکائی – پریسا گلستانی – پوران اسماعیلی – پوران هنگی – پوریا امیرفیض – پوریا حاجی باقری – پونه پژمان – پویه پروانه – پویا جهاندار – پویان مکاری – پیام ارین – پیمان صاحب جامعی – پیمانه سرخیل – پیمانه میرشفیع – پیام اولادعظیمی- تارا احمدی – تارا حاجی – تبسم آزادی – ترانه حسینی – تکی مهاجر – توران ناظمی – تورج شمسی – تینا پارسا – تینا یوسف نیا – ج.عبدالهی – جانت فرزان – جعفر قدیم خانی – جمشید بهرامی – جهانگیر شادانلو – جواد اسماعیلی – جواد شریفی نوید – جیران مقدم – حامد ابراهیمی نژاد – حامد کاوسی – حامد محمدی – حسام حسنوند – حسام موسوی – حسن رنجبر – حسن زارع زاده اردشیر(مدیر اجرایی مرکز بین المللی حقوق بشر در کانادا) – حسن طالبی – حسن کرمونی – حسن نایب هاشم – حسین بت – حسین پارسی – حسین ترکاشوند – حسین جدیدی – حسین شرنگ – حسین علوی – حشمت عزیزی – حکمت پیروز – حمید امیدی – حمید سپهری – حمید کوهدرزی – حمید امیدی – حمید مافی – حمیدرضا شریعتی – حمیدرضا ظریفی نیا – حمزه خاکپور – حنیف حسین دوست – داریوش بختیاری – داوود لطفی – دختی ایرسانپرست – دریا پاسی – دنیا اکبری – دیاکو زندی – راحله حسینی – راضیه(پری) نشاط – رامبد ایرانی – رامتین آتش زای – رامتین قفاری – رامسیس بیگی – رامیز لامعی – رامین جوبین – رامین زمانی – رامین یارمرادی – رامین آزادی – رامین خرسندی – راه سبز آزادی – رباب عبدالرحیمی – رحمان بری – رحمان جوانمردی – رحیم همتی – رزیتا فضایی – رضا اکینژاد – رضا تهرانی – رضا سیاووشی – رضا عباسی – رضا عشقی – رضا قاضی نوری – رضا قلجائی – رضا مبین – رضا معتمدنیا – رضا منوچهری – رضا نجفی – رضا هما – رضا هیوا – رضوان مقدم – رعنا قادریان – رفیق فواد یاراحمدی – رها ایراندخت – رها آزادی – رها پاییزی – رها رادپور – رها کبیری – روبی منظوری – روح الله جعفری سیریزی – روزبه یزدانی – روژین شریفی – روشنک آسترکی – روشنک روانبخش – روفیا عباسی – رویا پازوکی – رویا رهبر – رویا عراقی – رویا.س.ایرانی – ریبین رحمانی – زری رادفر – زمان فعلی – زهرا سادات نیا – زهرا سلطان – زهرا مهدوی – زهره بختیار – زهره دهقان – زهره قریشی – زویا اسکندریان – زیبا بدیع – ژاکلین دربرودی – ژاله حریری – ژاله طالب حریری – ژیلا جمالی – س.ناهید موسوی – ساجده هشترودی – سارا اکبری – سارا ایرانی – سارا بشیری – سارا پاکروی – سارا تایری – سارا روندی – سارا زرکوب – سارا شکوری – سارا ضیایی – سارا گندمی – سارا مرشدی – سارا مقیمی – ساره بنیادی – ساره سکوت – ساره شمس – ساسان نیرومند – ساقی صالحی مجد – سالار کیانی – سالومه رحیمی – سام آذر – سام بختیار – سام قاسمی – سامان ایرانی – سامان بنجاد – سامان رسول پور – سامان سپاسی – سامی راد – ساناز وطن – ساها ایرانی – سبا خدایاری فرد – سپهر عاطفی – سپیده سحر – سپیده وطن خواه – سپیده پورآقایی – ستار بهشتی – ستاره حسن پور – ستاره رضایی – ستاره میهن دوست – سجاد کیومرثی – سحر خسروانی – سحر دینار وند – سحر سام – سحر صالحیانی – سرور ایرانی – سروناز دفتری – سروه مرادویسی – سعید بجاد – سعید سهرابی – سعید محمّدیوردانی – سعید محمّدی – سعید رضوی سروستانی – سعید کلانکی – سعیده کرمی – سلمان سیما – سمیرا امامی – سمیرا(سارا) نصیری(شمس) – سمیه افشار – سمیرا پوراندخت – سمیرا ش الف – سمیه رشیدی – سهلا ساکت – سهیل اسماعیل زنجانی – سهیل پرهیزی – سهیلا پورعابدین – سهیل پرهیزی – سودابه اسدی – سودابه ملکی بالسینی – سوده راد – سوسن ایزدی – سوفیا صدیق پور – سویل ساحل – سیامک حاتمی – سیامک سهراب منش – سیامک شجاعی – سیاوش ابقاری – سیاوش بهمن – سیاوش پارسی – سیاوش جلیلی – سید رضا حسینی – سیروا شریفی – سیروس مهرپور – سیرون احمدی – سیما حسینی – سیما دینی – سیما سروش – سیمین لری – سیمینه بختیار – سینا قاسمی – سید احمد شمس – سید حسین حسن زاده – سید داوود موسوی – سید سجاد نوری – سید علی بنی جمالی – سید مجتبی واحدی – سید مصطفی علوی – سیداحمدرضا حائری – سیده حنانه نبوی – سیما مهدی نیا – شادان علی‌زاده – شادی پاوه – شادی قیاسی – شاهین قدوسی – شبنم الماسی – شبنم میری – شبیر شیدا – شریعت م ایرانی – شری فرامرزی – شعله ایرانی – شکاک منطق – شلیر شبلی – شمیم محمودی – شهاب ب.امر – شهره اسمی – شهره ناطقی – شهریار ایرانی – شهریار پویان راد – شهریار مدنی – شهلا باور – شهلا شهبازی – شهلا عبقری – شهلا میرزا – شهناز عزیزی – شهنگ پارسی – شیدا ناصرزاده – شیدا جهان بین ( ترانه آزادی) – شیدا سالاری – شیوا نهاوندی؛ عضو کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی – شیوا نوجو – صبا نیا – صبرا رضایی – صبری نجفی – صدف جانسون – صدیقه شکری – ظفردخت فاضل زاده – عباس سلیمانی – عبدالحمید معصومی تهرانی – عبدالرضا احمدی – عبدالله بنده خدا – عبدالعلی بازرگان – عبدی سلیمی – عسل بیانی – عشرت بستجانی – علی تقی پور – علی وطن خواه – علیرضا جعفری – علیرضا دربندی – علیرضا رهایی – علیرضا مطلبیان – علی ابراهیمی – علی احمد عباس زاده – علی اسدی – علی اسفند – علی باعصمت ده بیگلو – علی باقری – علی پیشرو – علی تارخ – علی خاتمی – علی رضا مجلسی – علی رضا بهجودی – علی زمانی – علی سوهو – علی سید – علی عبدی – علی فتوتی – علی فرهادی – علی کلائی – علی کیمیایی – علی مصلحی – علی ممیزی – علی نیکویی – علی وحید؛ عضو کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی – علیرضا فیروزی – علیرضا کاظمی – علیرضا کیانی- علی نیکنام امینی- غزل جبّاری – غزل قنواتی – غنچه قوامی – فاطمه رضایی – فاطمه شهریاری – فاطمه فناییان – فاطمه محمدی – فاطمه مسجدی – فائزه زرگران – فراد ممدی – فراه شیلاندری – فرح حجت – فرح کریمی – فرح مرّوت زاده – فرزاد آزاده – فرزاد پورمرادی – فرزان صفویان – فرزانه کیوانی – فرزین ارشدی – فرشاد ایرانپور – فرشاد محمدی – فرشته ایرانی – فرشته خوشحال – فرشته قادری – فرشته ونانی – فرشید آذرنیوش – فرناز کمالی – فرناز مرادی – فرهاد پارسا – فرهاد صادقی – فرهاد شمس آبادی – فرهاد نوری – فرهان رونقی – فرهنگ رضایی کرمانشاهی – فروزان خرمیان – فروانه جلالی – فریبا تبریز – فریبا رد – فریبا کیهانی – فریبرز ایرانی – فرید فرهان – فریده ایرانی – فریده چزانی – فریدون رمضانی – فریبا داودی مهاجر – فریبا راد – فریبرز سروش – فریده غریبنواز – فواد امینی – قاسم نعمت الهی – کاترین سبوری – کاک هیوا – کامبیز اسلامی – کامبیز محمودپور – کامران هاشمی – کامیار بهرنگ – کانون نخبگان ایران – کاوه ارشدی – کاوه رفیعی – کاوه شیرزاد – کاوه کرمانشاهی – کاوه نورزاده – کاوه یزدانی – کاووس کشاورز – کاویان میلانی – کبری ابراهیمی – کتایون رهنوردی – کتایون شیبانی – کسری علاسوند- کورش ایرانی – کوهکن نامدار – کیا کوچک – کیانا کیمیایی – کیانوش دهقانی – کینا پرشین – کیوان پارس – کیوان جباریان – کیوان رمچاهی – کیوان ریاحین – کیوان عباسی – کیانا کریمی – گلاله بهرامی – گلاویژ احمدی – گلی یرندی – گیا گیاپور – لادن احیایی – لویسا ابادی – لیلا جدیدی – لیلا علوی – لیلا سیف اللهی – لیلا صحت – ماجد رهنما – مارال حسینی – مارال خاتمی – مارال خجسته – مارال دانشی – مارشال شکوهی – مازیار بذرافکن – ماسیس فروسی – متین هزرا – مجتبی جاودانی – مجتبی سلطانی – مجید خلج – مجید میرزائی – مجید نهجوبی – مجید نیکنام امینی – محسن بهزاد کریمی – محسن صنعتی پور – محسن کنگاوری – محفل محفلی – محمّد پورعلی – محمّد حبیب نیا – محمّد رضا- محمّد فرد – محمّد کاظمی – محمّد محمّدی – محمّد مهدی شکوهی – محمد جواد محبّی – محمد حسینی – محمد رضا آرین – محمد رضایی – محمد سلیمانی – محمد صابر عباسیان – محمد علی ادریسی – محمد قادر محمدی – محمد مدنی – محمدرضا عینی – محمود ایمنی – محمود دلخواسته – مرتضی حیدری – مرضیه سام – مریم ابرهیمی – مریم احمدی – مریم حکمت شعار – مریم ریسیان – مریم سون – مریم طهماسبی – مریم کاکایی – مریم موسویان – مریم نایب یزدی – مریم وکیلی – مریم افشاری – مریم اکبری – مریم امان الهی- مریم بهرامی زنجانی – مریم حکمت شعار – مریم رحمانی – مریم روزبهانی – مریم سعیدی – مریم مقدم – مریم موذن زاده – مریم نبی پور – مزدا کهنمویی پور – مژگان اکبری – مژگان امامی – مژگان چوبداران – مژگان زارع – مسعود احمدی – مسعود پورحسن – مسعود چناسی – مسعود صولت – مسعود قهرمانی – مسعود کیهان – مسعود مسجودی – مسعود بهنام – مصطفی حمیدی – مصطفی خسروی – مصطفی مینوچهر – مصطفی ناطق – معصومه محمودی – معین وکیلی – مقداد واحدی – ملک چرغی – ملودی ایرانی – ملودی پاسبانی – ملینا نعمتی راد – ملیحه محمدی – منصور ایراندوست – منصوره فتحی – منوچهر شفاعی – منوچهر محمّدی – منوچهر نامورزاد – مهتا قشنگ – مهتا موسوی – مهتاب پاینده – مهده صالحی پور – مهدی اذری – مهدی حجتی – مهدی حیاتی – مهدی رود – مهدی عربشاهی – مهدی مدیا – مهدی نوذر – مهران کریمی – مهران میرعبدالباقی – مهرداد حیدرپور – مهرداد خیراندیش – مهرداد زنده دل – مهردخت هادی – مهرزاد برهانی – مهرشاد رها – مهرک کاظمی – مهسا ارباب – مهسا صالحی – مهسا ملکی – مهشید کیان – مهشید کیانیان – مهناز اعلائی – مهناز پراکند – مهناز نظری – مهنازعلایی – مهوش علا سوندی – مهین سلامتی – مهین نظری – موری صفی(عضو مرکز بین المللی حقوق بشر در کانادا) – موزی جوادی – مونا محمّدی – مهربان سبزاندیش – می می مرتضی – میترا اریا – میترا ارین – میترا میرزا زاده – میلاد دهقان – میلاد صالح – میلاد فدایی اصل – میلاد فیضی – مینو مینو – میترا ابراهیمی – میترا آریان – میثاق افشار – میثم رودکی – مینا سلطانی – نادر افشار – نادر جعفری – نارین محمدی – نازنین از – نازنین جلیلیان – نازنین محکمی – نازنین شهیدی – نازی ایرانی – ناشا خرمدین – ناصح فریدی – ناصر اشجاری – ناصر سینا – ناهید حدادی – نجیمه عبدالرحیمی – ندا ابراهیمی – ندا سبز – ندا فری – ندا لاجوردی – نرگس حسنی اشتهاردی – نرگس خراسانی – نرگس محمدی – نرگس مقدم – نریمان محمدی – نسرین خزایی – نسیم اریایی – نسیم دریاب – نسیم عابدینی – نسیم موسوی – نسیم تبیانیان – نعیمه کفشدوز – نقی قاقی – نگار انسان – نگار عسگری – نگین سهرابخوانی – نوا رهام – نور خورشید – نوشی ایرانی – نوید خانجانی – نوید کامران – نوید گودرزی – نوید محبی – نیکو پناهی – نیما اسماعیلپور – نیما پستنچی – نیما راد – نیما گنج فر – نینا راشی – نیلوفر گلکار – نیما شجاعی – نیما گنجفر – نیما گنجفر – نیوشا حسینی – هاجر لیواری – هادیار هدایتیان – هانیه ریاحی – هدی جم – هژیر شریفی – هما بژاد – هما بن – هما بنژاد – هما میرنیا – هماد جمشیدی – همایون نادری فر – هوشنگ قهرمانلو – هوشی موشی – هومن سعدیا – هایده رئیسی – هیوا نالینی – وحید باقریان – وحید زادقی – وحید سرپوشان – وحیده خرمرودی – ویدا طالبی – ویکتوریا آزاد – یارا جهانی – یاشار حجابی – یحیی رحیمی – یوحنا نجدی – یوسف حاجی میرزایی – یوسف سهرابیان
حامیان از سایر کشورها:
abe shaw-Alice Räthel-alis castano-allen h-Anette Meyer-Anne Karin Bonsak-Arlet Nerusskaya-ben talebi-Bernard Durning-beti j-Blake Parker-Cécile Bourreau-Charles Perroud-cherry Far-Cordula Giewald-Coy Falcon-David Shellenberger-diana nardella-Elisabeth MILLET-elizabeth mcdonald-faith aby-fatima Coutinho-Florette Moarefi-Franz Witzmann-garah iraki-Geev Zed-Gertrud Samjeske-gns jam-Guido Vazansky-Gunn Vigdis Værnes-Heinz Leitner-Hengi Em-Isabel Costa-Iver Neumann-Jacqueline Hobert-Jane Fusello-Jonathon Tingey-Jules R-Karin Friend-kha hoss-khoj rst-Kirsten Berg-kuros greanday-laura spallanzani-Laurence Meylemans-mahsa tch-manno sara-mar chai-Maria Sophia Quine-mariya oan-Marsha Elliott-Marthe Gonthier-Mary Teeples-Mary Williams-mass kia-matt ghasemi-Maureen Gelfer-MAX RAFII-mery mnojuh-Mitch Fleming-mosilius Persian-Nathan McGibney-Neguin Bank-nihal-Norm Sloan-Pedro Pedro-pi Overgaard-Ranee Decker-ray safar-Ryan Christiano-sabine ripple-Saffo Papantonopoulou-samantha cepeda-scorpion sting-Seagull Maroon-sedigheh Voerg-Semko ilkhanizadeh-shak sher-shawn imani-sheler mamandi-shiban kitani-shiv charan-Shobeir Sheida-Simon Cornell-Simone Will-Sophie Boiszeau-sorena mamtirian-stefan Fred-Steinar Strandheim-Tonia Valioghli-Tony Bou-trisha klawe-TUSHAR SEN-uli.vsanden-Vahik Baghomian-Vicki Vic-waltersar -yousef pawahu

به گزارش رادیو فردا و به نقل از روزنامه شرق، وکيل خانواده هاشمی رفسنجانی به اين روزنامه گفته که مهدی هاشمی فرزند اکبر هاشمی رفسنجانی پس از سه سال اقامت در خارج از کشور و با پايان ماموريتش از سوی دانشگاه آزاد و نيز پايان تحصيلاتش در دانشگاه آکسفورد به زودی به ايران باز می گردد و «بازداشت او در فرودگاه بعيد نيست» اما «مهدی هاشمی می‌گويد آمادگی دارم که بازداشت شوم» چرا که «مرتکب هيچ جرمی نشده‌ام پس نگران نيستم.»

در اين گفت و گوی مفصل که روزنامه شرق آن را به عنوان «پاسخ وکيل خانواده هاشمی به اتهام‌های منتقدان» در صفحه يک شماره چهارشنبه منتشر کرده، محمود عليزاده طباطبايی جزئيات شماری از اتهامات مالی و سياسی که از سوی جناح حاکم به مهدی هاشمی وارد شده از جمله اتهاماتی درباره «راه اندازی کميته صيانت از آراء مهدی کروبی و ميرحسين موسوی» در انتخابات سال ۸۸ تاکيد کرده که «مهدی نه تحت تعقيب است و نه در معرض اتهام» اما به اين دليل که احتمال بازداشت او در فرودگاه می رود «مهدی هاشمی می‌گويد من انتظار دارم که با من قانونی برخورد شود» و «همان لحظه‌ای که می‌خواهند مرا دستگير کنند اتهامم را تفهيم کنند. دلايل اتهامم را بگويند؛مثلا بگويند اتهام تو مالی است و اين هم دليلش.»

به گفته محمود عليزاده طباطبايی، «مهدی هاشمی در کميته صيانت از آرا بوده» اما «از روز ۲۲خرداد ۱۳۸۸ به اين طرف نه مصاحبه‌ای کرد، نه در راهپيمايی شرکت کرد، و نه در تجمع شرکت کرده است» و «تا اواخر شهريور سال ۸۸ رييس دفتر رييس هيات امنای دانشگاه آزاد بود» و «در دفتر کارش بود» اما از سوی نهادهای امنيتی و قوه قضایيه جمهوری اسلامی تا پيش از خروج او از کشور «هيچ تعرضی به او نشد. حتی در حد يک اخطار کوچک.»

روزنامه شرق درعين حال از قول عليزاده طباطبايی نوشته که پس از خروج مهدی هاشمی از ايران «به دليل ماموريتی که از طرف دانشگاه آزاد به او داده شد برای سرکشی به واحدهای خارج از کشور؛ يعنی واحد‌های لندن، لبنان و سوريه» و همچنين گرفتن «پذيرش از دانشگاه آکسفورد برای دکترای علوم سياسی»، ناگهان در «دی و بهمن ۸۸ شايعات شروع شد، سايت‌ها و رسانه‌های وابسته به جريان اصولگرا، اتهاماتی را متوجه او کردند» و در آستانه نوروز سال ۸۹ «احضاريه‌ای از شعبه ۴ بازپرسی زندان اوين» به «داخل خانه مهدی هاشمی در تهران انداخته شد.»

وکيل خانواده هاشمی رفسنجانی همچنين با اشاره به اظهارات دادستان تهران و دادستان کل درباره حکم احضار و صدور حکم جلب مهدی هاشمی در زمان اقامت وی در لندن، گفته که پس از صدور حکم جلب مهدی هاشمی «رييس دفتر رييس قوه‌قضاييه» تاکيد کرده که «مسوولان مربوطه هم می‌گويند مصلحت نيست که مهدی بيايد اما اگر خودش اصرار دارد که بيايد، ما آمادگی رسيدگی داريم.»

به نوشته روزنامه شرق، محمود عليزاده طباطبايی احتمال مذاکره اکبر هاشمی رفسنجانی درباره بازگشت پسرش با «مقامات عالی رتبه نظام» را رد نکرده و گفته «ممکن است صحبت‌هايی مطرح شده باشد ولی من جزيياتش را نمی‌دانم» اما اکنون «مهدی هاشمی می‌گويد من می‌خواهم بيايم و به تمام اتهاماتی که مطرح است جواب دهم» و از پدرش نيز خواسته تا «به عنوان رييس مجمع تشخيص و کسی که اين همه در نظام سابقه دارد تلاش کند با با وی قانونی برخورد شود»، و اکبر هاشمی رفسنجانی هم اعلام کرده که «رييس قوه قضاييه گفته در چارچوب قانون با مهدی رفتار می‌کنيم.»

از سوی دیگر مأموران کلانتری شهرک ناجا حدود ساعت یک بامداد مراتب را به قاضی اسماعیل شاکر (قاضی ویژه قتل عمد) اطلاع دادند. با توجه به اهمیت موضوع، مقام قضایی در همان نیمه شب عازم بیمارستان فارابی شد. بررسی های مقدماتی بیانگر آن بود که قاتل ابتدا از پشت سر با چاقو 4 ضربه عمیق به زن زده و ضربات دیگری را نیز بر نقاط مختلف بدنش فرود آورده است.

مأموران اورژانس اعلام کردند که پیکر نیمه جان مصدوم را از خیابان هاشمیه 47 به بیمارستان منتقل کردند. تحقیقات مقدماتی قاضی ویژه قتل عمد بیانگر آن بود که زن توسط مردی حدود 60 ساله که پژو 405 نقره ای دارد، مورد اصابت ضربات چاقو قرار گرفته است.

پس از دستور مقام قضایی مأموران موفق شدند خودرو را مقابل منزل برادر متهم در حالی کشف کنند که شیشه آن نیز شکسته بود. مقام قضایی دستور بازداشت برخی از نزدیکان متهم را به اتهام فراری دادن قاتل صادر کرد و تحقیقات برای دستگیری متهم ادامه یافت.

وی با بیان اینکه سالانه به طور میانگین حدود 6000 جرم در کشور رخ می‌دهد که از این تعداد در سال گذشته 900 پرونده تجاوز به عنف در کشور ایجاد شده است، گفت: هنگامی بحث تجاوز به عنف مطرح می‌شود، همگان تصور می‌کنند که به زنان این عمل صورت گرفته است، اما این‌گونه نیست.

بارتاب : بی شک در جامعه ما اجرای طرح هایی همچون توزیع درآمد کلان کشور در قالب پرداخت های بسیار خرد و به طور مساوی نمی تواند باعث بهبود وضعیت اقتصادی هیچ گروهی شود، علی الخصوص که با برداشتن یارانه های سوخت، گندم، برق، گاز و… عملاً آنچه به هر خانواده ای تحمیل می شود بیش از پرداختی به خانواده است و البته لابد به قول یکی از مسئولان محترم قرار نبوده با اجرای هدفمندی به پیک نیک برویم و این فشارها کاملاً طبیعی است اما این فشارهای طبیعی تا چه سطحی و چه مقطع زمانی قرار است افزایش یابد، تنها مسئولان محترم دولتی می دانند.

در این میان آنچه بیش از هر مسئله ای حائز اهمیت است، فشارهایی است که به طبقات متوسط و مستضعف وارد می شود و عملاً این عده فقیرتر می شوند، چرا که اصولاً افزایش هزینه های اخیر برای طبقه مرفه کشورمان (حدود 10 الی 15 درصد) نه تنها باعث نزدیک شدن تراز اقتصادی شان به طبقات پایین تر نمی شود، بلکه با توجه به آنکه بخش اعظم این طیف مستقیم یا غیرمستقیم در واردات، تولید یا توزیع کلان کالاهای اساسی کشور نقش دارند، با افزایش تورم (به شرط دقت در سرمایه گذاری) سرمایه هایشان متناسب با میزان تورم افزایش یافته و اتفاقاً از این وضع استقبال می کنند، به خصوص طیفی که تولیدکننده نیز تلقی نمی شود و بخش معتنابهی از ثروتش محصول واردات از شرق آسیا است.

آنچه مشخص است، زنجیره افزایش قیمت ها به شکل پیاپی تعریف می شود و نمی توان به عنوان نمونه با افزایش بنزین و سایر سوخت ها در مرحله دوم هدفمندی، توقع داشت قیمت سایر کالاها که یکی از ساده ترین متغیرها بر آن، افزایش طبیعی هزینه حمل و نقل کالاهاست، دستخوش تغییر نشود و این زنجیره فراگیر حلقه حلقه تا سیاه ترین و زیرزمینی ترین مشاغل کشور تسری می یابد و حتی در مشاغلی که هزینه حمل و نقل کمترین تاثیر را بر آنها دارد، نیز نمایان می شود!

موضوع دقیقاً فحشا است که پیش از این به بازخوانی شکل گیری نوع تازه اش برای یک طبقه خاص اجتماعی تحت عنوان «مردان فاحشه» سخن به میان آورده شد و این بار بناست طیف قدیمی تر این فحشا که در میان زنان قرار دارد و گروه «زنان فاحشه» را تشکیل می دهد مورد بررسی قرار گیرد.

اما علی رغم بررسی های خبرنگار «بازتاب»، این مطلب آنچنان که زمینه اش فراهم است وسعت نمی یابد و به جای بیان برخی جزئیات، با کلی گویی از کنار ماجرا عبور می شود، چرا که هدف این مطلب تلنگری به مسئولان است تا آثار تورمی که بزرگان بر کنترلش تاکید دارند و هنوز کنترل نشده، بالاخره مهار شود و یک طبقه به این شغل روی نیاورده و یا حداقل حرفه شبانه روزی شان نباشد.

بنابر بررسی های به عمل آمده، هرچند نمی توان به واسطه عدم ارائه آمار صحیح و همچنین نظرخواهی از چند نفر درباره رشد کمی و کیفی این حرفه متاثرکننده و سیاه نظر کارشناسی دقیقی داد، اما بر اساس پرس و جوهای خبرنگار «بازتاب» که با توجه به جو موجود با محدودیت هایی مشابه آمارگیری درباره روابط نامشروع و آمار نزدیک به واقعیت روبروست، قطعاً کاملاً دقیق نیست و در یک برآورد کلی مورد ارزیابی قرار گرفته، فحشا در 6 سال اخیر کاهش نیافته، اما در عین حال که تکثر این قبیل اشخاص رشد مثبت داشته (بنابر اظهارات برخی از این گروه و بررسی های میدانی) اما این اتفاق باعث نشده هزینه این رفتارهای خلاف اخلاق کاهش داشته و یا در یک سطح مشخصی بماند، چرا که بالاخره این قشر نیز زیر پوست کلان شهرها و به خصوص تهران زندگی می کنند.

به عنوان نمونه در مناطق بالاتر از میدان هفتم تیر و در محدوده خیابان های ب از جنوب، ب از شمال و س از غرب، افراد مبلغ 60 تا 80 هزار تومان را به طور معمول مطالبه می کنند، در مناطق بالاتر از چهارراه پ و در خیابان م بعد از میدان م، این عده 100 تا 150 هزار تومان درخواست می کنند و در یکی از خیابان های شمالی تر تهران و خیابان م، رقم هایی بالای 200 هزار تومان طلب می کنند و البته در مناطق پایین تر از میدان هفتم تیر ارقام تا 40 الی 50 هزار تومان نیز کاهش می یابد و البته این گروه قوانینی نیز دارند که اگر به آن پایبند نباشند ممکن است از همکارانشان حتی چاقو بخورند. به عنوان نمونه اگر در یک محدوده مشخص یک فاحشه قیمتی را ارائه کرده و همکارش چندقدم آن سوتر با رقم پایین تر در اصطلاح این عده «مشتری را قر بزند»، اگر گذری نباشد، دفعه بعد… .

شیوه دریافت هزینه نیز متناسب با مناطق و هزینه های دریافتی و همچنین مشتری ها متفاوت است. در مناطق پایین تر علی الظاهر فواحش پیش از راهی شدن هزینه شان را دریافت می کنند تا در انتهای اتفاقات، بدون پرداخت هزینه یا کمتر از توافق صحنه را ترک نکنند و در مناطق بالاتر متناسب با ظاهر مشتری (خودرو، پوشش، منزل و…) رقم دریافتی در انتهای ماجرا دریافت می شود و یا سرویس های خاص و کثیفی نیز برای این قبیل مشتری ها داده می شود. در همین زمینه ها، جزئیات بسیار دیگری نیز در این بررسی ها به دست آمد که برای جلوگیری از اشاعه فحشاء به آنها اشاره نمی شود و به نظر می رسد کارشناسان مسائل اجتماعی می بایست در این حوزه ها به طور مستمر و نه در یک تحلیل مقطعی به بررسی وضع پرداخته و تحلیل های واقع بینانه در این باره به مسئولان امر ارائه نمایند.

به هر حال اینها درد جامعه ماست که مربوط به این دهه و سی ال اخیر و پنجاه سال اخیر و محدود به جغرافیای ایران نیز نیست؛ اما در هر صورت در یک جامعه مذهبی چنین مسائلی قابل هضم نیست و مسئولان امر و به خصوص متفکران مذهبی می بایست ضمن آن که راهکارهای حلال و سهل الوصول تامین نیاز جنسی از طرق مشروع را فراهم سازند و زمینه قبح زدایی از نگاه اجتماعی نسبت به شیوه های دینی این مسائل را فراهم سازند و عملاً تقاضا را برای این مسائل از این حجم عجیب که یک زن فاحشه چند دقیقه نیز کنار خیابان معطل نمی ماند، به صفر نزدیک سازند و از آن سو با فراهم کردن اولویت های زندگی برای زنان و دختران بدسرپرست و بی سرپرست، عرضه فحشا نیز کنترل شود، چرا که اگر با برخوردهای انتظامی این مسائل قابل کنترل بود، وضع کنونی به وجود نیامده بود.

البته باید متذکر شد تمامی آنان که به این شغل سیاه می پردازند، لزوماً چهره های نیازمندی نیستند، چرا که برخی زنان فاحشه دارای جذابیت های خاص در شرایط حاضر مبالغی بین یک تا یک و نیم میلیون تومان برای یک شب رابطه نامشروع دریافت می کنند و در عین حال تنها با اشخاصی در این زمینه مرتبط می شوند که ثروتمند بوده و برای تولدشان توان خرید ساعت طلا و یا سفر با ایشان به کشورهای اروپای غربی را داشته باشد. این قشر که بعضاً حتی به انگلیسی نیز مسلط هستند، مشق سازشان مستر است، ورزشهای گران انجام می دهند و… سرویس های مشابه را به مهمانان خارجی برخی شرکت ها نیز می دهند و در واقع عده قلیلی از فواحش نیز از این حوزه تجارت می کنند که طبیعتاً داستان این عده با آنها که از فقر به این راه افتاده اند جداست.

با همه اینها در همین جامعه کنونی ما، اشخاصی هستند که با فقر و درویشی سر می کنند، دین و اخلاقیاتشان را حفظ کرده اند و نشان داده اند الزاماً پنجه هر ضعیف البنیه ای در پنجه قوی پنجه فقر فرو رفت، آنچنان به زانو در نخواهد آمد که به فحشا یا بدتر از آن روی بیاورد، با این حال هر زن و دختری توان ایستادگی مقابله قدرت این فقر و نداری قوی پنجه را ندارد و به همین دلیل شاید لازم باشد گاه به گاه تلنگری بزنیم، شاید چاره ای بیاندیشیم و اگر اهلش نیستیم، بی تفاوت به آنها، با خنده یا تاسف از کنارشان در معابر گذر نکنیم.

به گزارش بازتاب دانشجویان (بسیجی) دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران روز سه شنبه در این دانشکده تجمع کرده و خشم خود را نسبت به مقاله نشریه دانشجویی «صبح فردا» اعلام کردند و امروز هم این نشریه دانشجویی توقیف شد.

به ادعای سایت بازتاب در مقاله «صبح فردا» بدون اشاره ای به نام شاهین نجفی از این خواننده دفاع شده بود.

بازتاب در ادامه خبر خود نوشت : این مقاله ضمن آوردن بندهایی از بیانیه حقوق بشر، بدون آوردن نام به صدور حکم علیه خواننده توهین کننده حمله کرده بود و همچنین به مدافعان آزادی بیان که آزادی بیان را متفاوت با آزادی توهین می دانند، تاخته و استدلال کرده بود اگر کسی به این نتیجه برسد که چیزی قابل توهین و تمسخر است، باید اجازه داد حرفش را بزند.

بر پایه این گزارش، در صورت تحقق اشتغال زایی میلیونی در کشور و ایجاد 4 میلیون و 100 هزار فرصت جدید در 2 سال گذشته؛ هم اکنون نرخ بیکاری کشور باید به طرز چشمگیری کاهش می یافت که بررسی آمارهای مربوط به نرخ بیکاری در سالهای گذشته چنین چیزی را نشان نمی دهد و حتی نرخ بیکاری سال گذشته نسبت به سال 88 به میزان 4 دهم درصد نیز بیشتر شده است.

آمارها چه می‌ گویند؟

با اینکه دولت پس از انتقادات و تردیدهای فراوانی که در مورد ایجاد 1 میلیون و 600 هزار فرصت جدید شغلی در سال 89 از سوی بازار کار و همچنین مجلس مطرح شده بود، وعده ارائه مستنداتی را در رابطه با چگونگی تحقق مشاغل میلیونی جدید داده بود؛ اما این مهم همچنان در حد وعده باقی ماند.

کوروش پرند معاون وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در هفته گذشته اعلام کرده بود که وضعیت بیکاری و جمعیت بالای متقاضی کار در کشور تا سال 94 نیز ادامه خواهد یافت.

پیش تر یکی دیگر از مقامات این وزارتخانه، ایجاد شرایط نامساعد بیکاری در کشور را به افزایش یکباره جمعیت و انفجار تولدها در دهه 60 مرتبط دانسته و عنوان کرده بود: به دلیل ورود جوانان به دانشگاه ها و همچنین تاخیر در سن ازدواج، هم اکنون جمعیت بیکاری که باید تاکنون تعیین تکلیف می شد، چندسال با تاخیر متقاضی کار می شوند و این موضوع باعث بروز مشکلاتی برای پاسخگویی به نیازهای اشتغالی جوانان شده است.

اعتبارسنجی، پاسخ دولت به منتقدان

برای سال گذشته نیز وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی اعلام کرده بود که طرح اعتبارسنجی و بررسی مستندات ایجاد 2 میلیون و 500 هزار فرصت جدید شغلی در استان ها را برای شفاف سازی در این بخش اجرا خواهد کرد.

هرچند گفته می شود که این طرح از پاییز سال گذشته و پس از ایجاد سامانه ملی رصد دنبال شده است، اما نتایج حاصل از بررسی ها و اقدامات دولت در این بخش پس از گذشته 44 روز از سال جدید نیز ارائه نشد.

مسئولان وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی اعلام کرده بودند که استانها موظف شده اند اطلاعات و سوابق مربوط به اشتغال‌زایی در هر استان و مستندات آن را برای بررسی نهایی در سامانه رصد درج کنند که حال پس از گذشت ماه ها خبری از نتایج آن در دست نیست.

تاخیر 44 روزه در گزارش دهی

آنها وعده کرده بودند که آمارهای مربوط به عملکرد اشتغال‌زایی سال گذشته را در بهمن ماه و یا اسفند 90 و پس از برگزاری نشست شورای عالی اشتغال به اطلاع عموم مردم خواهند رساند.

به نظر می رسد دولت تصمیم گرفته است تا آمارهای مربوط به عملکرد اشتغال زایی خود را در سال گذشته که بازار کار، مجلس و خانواده ها تشنه شنیدن آن و بررسی مستندات بودند را راهی بایگانی کند.

عبدالرضا شیخ الاسلامی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در هفته گذشته پیرامون زمان ارائه مستندات مربوط به پرونده ایجاد 2 میلیون و 500 هزار فرصت جدید شغلی در سال90، گفته است: آمارها باید از سوی مرکز آمار ایران اعلام شود.

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی افزوده است: برای سال جاری نیز معتقدم دولت باید تمام توان و تلاش خود را به کار گیرد اما نیازی به اعلام آمار و عدد نمی بینم، مگر اینکه سایر مقامات دولتی و یا رئیس جمهور بخواهد در اینباره تصمیم دیگری بگیرد.

جدول 6 ساله جمعیت فعال، شاغل و بیکار کشور

نرخ بیکاری جمعیت بیکار (میلیون نفر) جمعیت شاغل (میلیون نفر) جمعیت فعال (میلیون نفر) سال
11.2 2.6 20.8 23.4 1385
10.5 2.5 21 23.5 1386
10.4 2.4 20.5 22.9 1387
11.9 2.8 21 23.8 1388
13.5 3.2 20.6 23.8 1389
12.3 2.8 20.5 23.3 1390
نگاهی به جدول جمعیت شاغل و بیکار کشور به ویژه پس از سال 88 که دولت طرحهای اشتغال زایی میلیونی خود را ارائه کرد، نشان می دهد که جمعیت شاغل از 21 میلیون سال 88 به 20 میلیون و 500 هزار نفر در سال 90 کاهش یافته است که نه تنها نشانی از رشد اشتغال در جامعه به واسطه اقدامات دولت را به همراه ندارد؛ بلکه بر ریزش نیروی کار نیز تاکید می کند.

هرچند مقامات دولتی در این باره دلایل دیگری را مطرح می کنند ولی این موضوع می تواند بیانگر این مطلب باشد که در سالهای اخیر میزان خروج و ریزش نیروی کار از بنگاهها افزایش یافته تا جایی که اقدامات دولت در ایجاد فرصتهای جدید شغلی را نیز تحت الشعاع قرار داده است.

اخراج از بنگاه‌ها شتاب گرفت

به عبارتی، به هر میزان که دولت توانسته است اشتغال جدید ایجاد کند، میزان شاغلان کل کشور کاهش یافته است که نشان می دهد سرعت خروج و ریزش نیروی کار در بنگاه ها بیش از اشتغال زایی جدید است و دولت حتی نتوانسته است در بخش حفظ اشتغال موجود نیز عملکرد مناسبی داشته باشد که بعد از آن بخواهیم امیدوار باشیم میلیونها فرصت جدید شغلی نیز ایجاد و به آمارها اضافه شود.

دولتی ها یکی از دلایل کاهش نرخ مشارکت اقتصادی در سال گذشته را امکان تصمیم کارجویان به ادامه تحصیل و یا افزایش تمایل زنان به خانه داری به جای جستجو در بازار کار تلقی می کنند و معتقدند کل جمعیت فعالی که از آمارها خارج شده اند، تصمیماتی از این دست گرفته اند.

اگرچه می توان این موارد را برخی از دلایل کاهش مشارکت اقتصادی کارجویان و جمعیت فعال تلقی کرد، اما قطعا دلیل اصلی نخواهد بود و باید کاهش نرخ مشارکت اقتصادی را به دلایلی از جمله ناامید شدن کارجویان در ورود به بازار کار و یا منفعل شدن در این بخش تلقی کرد.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، کبری بنازاده امیرخیزی در دی ماه سال ۱۳۸۷ زمانی که قصد داشت برای دیدار برادرشان بصورت قانونی به عراق سفر کنند، در فرودگاه بین المللی تهران بازداشت می‌شود. وی که در دادگاه انقلاب به ۵ سال زندان محکوم شده اکنون در شرایط بد جسمی بسر می‌برد و با وجودی که دوبار از ناحیه چشم تحت عمل جراحی قرار گرفته است، از بینایی کافی برخوردار نیست.

پیش‌تر برادر ایشان در گفتگو با رسانه‌های برون مرزی ابراز داشت، ماموران وزارت اطلاعات در بند ۲۰۹ با ضربه کابل بر صورت وی موجب خونریزی شبکیه چشم ایشان شدند.

کبری بنازاده امیرخیزی که حدود ۶۰ سال سن دارد و از ناحیه زانو، کمر و چشم ابراز ناراحتی می‌کند و مسئولین زندان از اقدامات درمانی شایسته تا کنون سرباز زده‌اند.

گفتنی‌ست باوجودی که حدود ۵۰ ماه از دوران محکومیت کبری بنازاده امیرخیزی می‌گذرد و ایشان از کهولت سن و دردهای مضمن رنج می‌برد، تاکنون مسئولین از اعطاء مرخصی استعلاجی به وی امتناع کرده‌اند.